เด็กไทยกับ anet onet
ดูข่าว anet onet ปีนี้แล้วสงสารน้องๆจับใจ ตัวอย่างคําถามเช่น คุณแม่เกิดวันศุกร์ ควรจัดผ้าปูโต๊ะสีอะไร? แหมถ้าแม่น้องเค้าเกิดวันศุกร์มัน imply ว่าเขาชอบสีฟ้าหรือครับ ตรรกกะคุโรมาตี้จริงมึง
ตั้งแต่เปลี่ยนจากระบบเอ็นสะท้าน เห็นมีปัญหากันได้ทุกปี เอาของเก่ามาใช้ดีกว่าไหมครับ ผมชอบระบบเดิมนะ มันส์ดี (พูดเหมือนเคยสอบ anet)
สงสัยผู้ใหญ่ในกระทรวงท่านมี vision กว้างไกล สอบเข้าว่าลําบาก ตอนเรียนลําบากกว่า แล้วเรียนจบก็จะลําบากยิ่งขึ้น เพราะฉะนั้นให้ชินตั้งแต่เนิ่นๆมันไปเลยละกัน
ปล. เคาะใน iPhone มันเหน่ื่อยกว่าพิมพ์เยอะเลยเธอว์
เส้นทางสีขาว
สายลมซัดสาด ปรายหิมะปลิวลอยละล่อง ฝูงชนเดินหันหลังให้สายลม เข้าไปหาที่พักพิงอันอบอุ่น
แต่ข้าไม่นำพา…
หิมะตกลูกแล้วลูกเล่าอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย ท้องฟ้าขาวโพลนดั่งกระดาษทิชชู่ผู้ไม่เคยแปดเปื้อนมลทินจากขี้มูก
ข้าดึงหมวกลงมาปิดหูให้แน่นขึ้น กระชับฮู้ดเสื้อให้เข้ากับศรีษะ มือหนึ่งล้วงกระเป๋า อีกมือประคองขวดอัมฤติเลอค่า
หันหน้าท้าสายลม…
สวัสดีปีใหม่ 2553
สวัสดีปีใหม่ครับ…
ปีนี้ไม่ได้อยู่ฉลองเทศกาลอะไรกับเค้าเลย ทั้งคริสต์มาส ปีใหม่ ช่วงวันหยุดก็ไปทำงานตลอด – เรื่องมันเศร้ายิ่งกว่าดาวพระศุกร์ (เกิดทันหรือเปล่าหว่า?)
เมื่อวานซืนโทรไปหาที่บ้าน แม่บอกว่าพ่อปริ๊นต์บล็อกเรื่องมาม่าไปให้อ่านด้วย – ดีใจที่พ่อใช้อินเตอร์เน็ตเป็นซะที 555
งั้นมาอัพเดตเรื่องราวกันหน่อยดีกว่า…
ผมมาอยู่ที่โตรอนโต้ได้ หนึ่งล้านหกแสนสี่หมื่นหนึ่งพันกับหกร้อยกว่าวินาทีแล้ว นานมากกกก เริ่มคิดถึงบ้านแล้วล่ะ
เมื่อวันที่ 31 Dec 2009 เวลาที่นี่ ทั้งออฟฟิศมีพนักงานเหลือสองคน คือผมกับบาบ้า (ชื่อน่ารักไหมล่ะ) บาบ้าบอกว่า ไม่ไปฉลองปีใหม่หรอก เพราะเพื่อนกลับปากีสถานไปแล้ว ที่บ้านเหลือเมียกับลูก ปล่อยมันฉลองกันไป 555
พอพลบค่ำ ผมก็ออกเดินทางไป City Hall ตามที่เนกินแนะนำ เนกินบอกว่า ปีใหม่ยูต้องไปที่ City Hall ให้ได้ (ตกลงว่าแนะนำหรือสั่งหว่า)
คิดไว้ว่าอาจจะเจอคนไทยซักคน…
ลืมบอกไปว่าตั้งแต่มาที่นี่ยังไม่เห็นหัวคนไทยแถว downtown เลยว่ะครับ – ที่ใกล้ๆหน่อยก็มีเวียดนาม งงว่าเค้าไปไหนกันหมด?
ระหว่างทางก็ถ่ายรูปไปเรื่อยเปื่อย [มีรูปข้างใน]
เมนูวันนี้: มาม่าผัดพริกเผาแฮม
ปัดๆๆ หยากไย่เพียบเลยว่ะ ไม่ได้เข้ามาอัพบล๊อกเกือบจะครึ่งปีแล้ว -_-’
เรื่องมันมีอยู่ว่า…
ตอนนี้เจ้าของบล๊อกไม่อยู่บ้าน ร่อนเร่พเนจรมานอนที่แคนาดาระยะใหญ่ๆ
ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยไปไหนคนเดียวไกลกว่าที่ทำงานเลย (ที่ทำงานอยู่ปากเกร็ด)
เลยมีเรื่องราวมาเล่าให้ฟังเพียบเลยว่ะครับ
ผมมาพำนักอาศัยอยู่ที่ Toronto อาหารการกินที่นี่อุดมสมบูรณ์ หลากชาติ หลายสายพันธุ์มาก มีทั้งจีน ญี่ปุ่น อินเดีย กรีก สเปน และอื่นๆ – เพราะคนที่นี่มีหลายเชื้อชาติมากๆ
ปัญหาคือราคาอาหารมื้อนึง แปลงเป็นเงินไทยก็เกือบๆ 300 บาท ให้กินแบบนี้ทุกมื้อคงไม่ไหว – เลยต้องทำอาหารกินเองล่ะครับ
มาดูเมนูวันนี้กันดีกว่า
มาม่าผัดพริกเผาแฮม
อภิรักษ์ V.S. ทักกี้
ไม่รู้จักคุณอภิรักษ์เหรอครับ เขาเป็นไอด้อลของผมน่ะครับ
ปล. สนับสนุนโดย Comic Life + iPhoto สนุกดีแฮะ
ปล.2. นายแบบมารับค่าตัวด่วน